Dag 41
Toen we nog ongeveer een uurtje moesten vliegen kwamen ze met een ontbijtje. Het was niet super groot, maar toch lekker. We begonnen al geleidelijk te dalen en we verlangden allemaal om onze familie en vrienden terug te zien. Na het nemen van onze bagage konden we doorlopen naar de deur die ons naar onze geliefden bracht. Joyce had me gezegd dat ze er niet zou zijn, maar ik wist wel beter. Ze stond er inderdaad wel te wachten.
Na het afscheid nemen van elkaar konden we terug vertrekken naar onze huisjes waar we ons verhaal konden vertellen.
